Liście
Zewnętrzne komórki obu powierzchni liścia tworzą warstwę ochronną nazywaną epidermą. Komórki epidermy pokryte są kutikulą (najczęściej pokrytą woskiem), zapobiegającym nadmierną utratą wody. W epidermie, szczególnie na spodniej stronie liścia, znajdują się niewielkie otwory - szparki liściowe. Pod epidermą wierzchniej strony liścia znajduje się warstwa cylindrycznych komórek tworzących miękisz palisadowy. Niżej położony jest miękisz gąbczasty. Cylindryczne komórki są wydłużone. Są one umieszczone rzędami tuz pod epidermą, w którym to miejscu wychwytują najwięcej światła. Miękisz gąbczasty składa się z luźno przylegających do siebie komórek, a przestrzeń między nimi wypełniona jest powietrzem, w ten sposób, że gazy mogą w łatwy sposób cyrkulować, przemieszczać się w liściu. Miękisz palisadowy oraz miękisz gąbczasty razem nazywane są mezofilem. Szparki liściowe znajdują się najczęściej w epidermie spodniej strony blaszki liściowej. Przez otwarte szparki przenikają do wnętrza liście i wychodzą z niego dwutlenek węgla, tlen oraz para wodna. Szparki mogą także zamykać się przy zbyt dużej utracie wilgotności. Każda szparka otoczona jest dwiema sierpowatymi komórkami zamykającymi.